Μια πολύ όμορφη και συγκινητική προσπάθεια ολοκληρώθηκε την Κυριακή 23 Νοεμβρίου στις 12.00 π.μ. στο θέατρο της Φιλαρμονικής στην Καλαμάτα. Το 9ο Νηπιαγωγείο Καλαμάτας, η Ε΄ και Στ΄ τάξεις του 12ο Δημοτικού Σχολείου και η Στ΄ τάξη του δικού μας σχολείου παρακολούθησαν ενθουσιασμένοι και συμμετείχαν στην παράσταση των ανθρώπων που εκπαιδεύονται στο πρόγραμμα του «Κήπου της Λυσούς». Το πρόγραμμα αυτό αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση νέων με νοητική υστέρηση στη βιολογική καλλιέργεια, υπό την καθοδήγηση γεωπόνων, κηπουρών και κοινωνικού λειτουργού.
Από τον Οκτώβρη και για δύο μήνες, εκτός από το σταθερό τους πρόγραμμα, δούλεψαν τα συναισθήματα που νιώθουμε μέσα μας, όπως αγάπη, θλίψη, λύπη, ζήλεια, θυμός, αλλά και αυτό το ανείπωτο συναίσθημα που δεν μπορούμε ή δεν μας αφήνουν να το εκφράσουμε, με μουσικοθεατρικό τρόπο, με μουσική, χορό, εικαστικές δημιουργίες, κεραμικά έργα. Κάθε ένα από αυτά μεταμορφώθηκε σε έναν πλανήτη τον οποίο μας παρουσίασαν στην παράσταση.
Παράλληλα και εμείς στα σχολεία μας στα εργαστήρια δεξιοτήτων οργανώσαμε αντίστοιχες δράσεις. Συναντηθήκαμε, λοιπόν, για να τραγουδήσουμε μαζί στην παράσταση το τελευταίο τραγούδι που δίνει τη λύση στα συναισθηματικά αδιέξοδα. Η αλληλοϋποστήριξη, ένα παιδικό αθώο άγγιγμα, μια αγκαλιά, τα συνειδητά συναισθήματα που αποδεχόμαστε, η προσφορά και η αλληλεγγύη στην πράξη και όχι με ευχολόγια μπορεί να μας κάνει πιο ευτυχισμένους.
Τα λόγια του τραγουδιού είναι γραμμένα από όλους…
«Το σύμπαν μέσα μας»
Μουσική – Στίχοι: Πάνος Ταντής, Ελένη Χρηστίδου και παιδιά
Όλα τα νιώθω δεν τ’ αψηφώ, μέσα μου είναι και τ’ αγαπώ.
Δάκρυ και γέλιο θυμός και χαρά ντύνουν το σύμπαν μας χρωματιστά.
Χρωματιστά, Χρωματιστά…. (Κήπος Λυσούς)
Μέσα μου καίει, φουντώνει η ψυχή, περίμενε λίγο θα ‘ρθει το πρωί.
Όταν τον φόβο μου νιώθω βαθιά, ψάχνω τριγύρω μου μια αγκαλιά.
Μια αγκαλιά, μια αγκαλιά…. (Δημοτικό Σχολείο Λαιίκων)
Στέκεσαι δίπλα, μα τόσο μακριά, η αγάπη αρκεί να μας φέρει κοντά.
Πότε γνωρίζω και πότε αγνοώ, το κάθε συναίσθημα συνειδητό
Συνειδητό, συνειδητό…. (12ο Δημοτικό Σχολείο)
Κάθε καρδιά ένας ήλιος μικρός κι όλοι μαζί τραγουδάμε στο φως.
Δάκρυ και γέλιο θυμός και χαρά, ντύνουν το σύμπαν μας χρωματιστά!
Χρωματιστά, χρωματιστά…(Κήπος Λυσούς)
Η Ομάδα του Κήπου της Λυσούς αναφέρει:
“Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας για την παρουσία σας, τη στήριξη, την τεράστια αγκαλιά που νιώσαμε.. Σήμερα συγκινηθήκαμε πάρα πολύ και αισθανθήκαμε τόσο περήφανοι για τα παιδιά μας που δεν μπορεί να μπει σε λόγια. Κρατάμε το σημαντικό… Όλοι είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό, με βασική ανάγκη την αγάπη και την αποδοχή… Όταν έχουμε αυτά, ανθίζουμε και κάνουμε μικρά και καμιά φορά μεγάλα θαύματα…”
