Από μέρες ετοιμαζόμαστε: ερευνήσαμε και διαβάσαμε για τα μηκυναϊκά κέντρα στην Πελοπόννησο, είδαμε εικόνες και φωτογραφίες, συνδυάσαμε εποχές και συγκρίναμε πολιτισμούς της εποχής του χαλκού. Γνωρίσαμε τους ανθρώπους μέσα απ’ την αρχιτεκτονική και την τέχνη, τον τρόπο ζωής και τα ταξίδια τους.
Και σήμερα, Πέμπτη 27 Μάρτη, επιτέλους έφτασε η μέρα που περιμέναμε: η επίσκεψη στην περιοδική έκθεση “Οι πρίγκιπες της Πύλου” του Αρχαιολογικού Μουσείου Μεσσηνίας.
Αγγεία περίτεχνα ζωγραφισμένα με άνθη και φυτά που ακόμα αναγνωρίζουμε στους αγρούς της μεσσηνιακής γης. Μικροαντικείμενα από χαλκό και πολύτιμο χρυσό, τόσο χρηστικά όσο και σύμβολα πλούτου. Κοσμήματα χαριτωμένα, ανάγλυφα με ημιπολύτιμες πέτρες και χάντρες, κατασκευασμένα από έμπειρα χέρια με κόπο και τέχνη. Αιχμές από βέλη πέτρινες και κοφτερές, ξίφη και μαχαίρια και το πιο καταπληκτικό οδοντόφρακτο κράνος από δόντια αγριόχοιρου που έχουμε δει. Όλα κατάλοιπα από πολέμους και κυνήγια, κτερίσματα σε τάφους ενδόξων ευγενών. Με έκπληξη περισσή προσπαθήσαμε να διαβάσουμε την κεραμική πινακίδα γραμμικής Β, από τα πρώτα δείγματα γραφής, θαυμάσαμε τις τοιχογραφίες με τα ανεξίτηλα χρώματα και τα αποτυπωμένα σχέδια, τα μυθικά πλάσματα και τα πλουμιστά ενδύματα των γυναικών. Μα πάνω απ’ όλα τους εντυπωσιακούς σφραγιδόλιθους, από χρυσό και αχάτη, σκαλισμένους με λεπτομέρειες συγκλονιστικές, σύμβολα εξουσίας και ευγενικής καταγωγής.
Εμείς, χωρισμένοι σε ομάδες και με τη βοήθεια των δασκάλων και της αρχαιολόγου- ξεναγού μας, κας Κατερίνας Τζαμουράνη, γίναμε για λίγο μικροί δημοσιογράφοι και ανακαλύψαμε τα αντικείμενα στις προθήκες. Τα θαυμάσαμε, διαβάσαμε την ιστορία τους, τα συνδέσαμε με το σήμερα και τα παρουσιάσαμε στο νοητό κοινό μας. Η Γ’ τάξη ερέθισμα και κέρδος για μελλοντική γνώση και η Δ’ μνήμη και εμπέδωση.
Ο Γρύπας πολεμιστής έμεινε στην καρδιά μας, μας σκλάβωσε με το μεγαλείο του και θα τον ξαναεπισκεφτούμε σύντομα με τους γονείς μας, ως τις 27/4 που θα ταξιδέψει σε μέρη αλαργινά, πριν επιστρέψει στην πατρίδα μας.