Συνέχεια…
Πάλι ώρα Φυσικών Επιστημών στην Στ΄ τάξη αλλά αυτή τη φορά ήμαστε έτοιμοι!
Οι φούρνοι μας με τα ασημένια γυαλιστερά καπάκια τους ανοιχτά περίμεναν το φρέσκο ψωμάκι να ξαπλώσει στην κατάμαυρη επιφάνεια.
-Γιατί βάλατε μέσα μαύρο χαρτόνι, παιδιά;
-Μα, κυρία, για να «τραβήξει» τη θερμότητα του ήλιου πιο πολύ! Να ψηθεί γρηγορότερα …άντε γιατί δεν μπορώ να περιμένω!!!
Πλύναμε χέρια, φορέσαμε γάντια και γεμίσαμε τα ηλιακά φουρνάκια μας με φέτες. Δεν είχαμε παρά να περιμένουμε και να ελέγξουμε την κατεύθυνση του ήλιου.
-Να φτάσει για όλους, εε;
-Να βάλουμε και μία για τη δασκάλα!
-Μην ξεχάσουμε να κεράσουμε και τον Διευθυντή!!!
Ο ήλιος πάλι βοηθός μας. Ως το μεσημέρι μας τα έψησε τα ψωμάκια μας. Κάποιες φέτες ήταν λίγο μαλακές ακόμα αλλά τώρα γνωρίζουμε ότι η ενέργεια του ήλιου δεν είναι τόσο δυνατή όσο η τοστιέρα μας και καθόλου δε μας πείραξε.
Στην τάξη στρώθηκε το τραπέζι… Κι όπως πάντα στα δικά μας πιάτα που πλένονται και ξαναχρησιμοποιούνται. Χωρίς απορρίμματα, χωρίς σπατάλες, με εξοικονόμηση ενέργειας και φυσικών πόρων.
-Ποιος θέλει μέλι;
-Ποιος θέλει πραλίνα φουντουκιού;
Πειράζει που τελικά δεν φάγαμε πρωινό αλλά γλυκό πριν το μεσημεριανό φαγητό;
